|
|
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() De op één na laatste dag van ons verblijf komt de Dalai Lama naar huis. De tempelpoort is versierd, op het dak van de tempel wachten monniken hun geestelijk leider op om hem met Dung getrompetter welkom te heten. De straten staan vol met wachtenden, en dan is hij daar eindelijk. |
|
![]() |
|
![]() |
|